loading...

Mykotoksyny to toksyczne cząsteczki wtórne produkowane przez pleśnie, wywołujące bardzo różne skutki, w zależności od rodziny cząsteczek, kombinacji zanieczyszczeń i środowiska hodowli. Mykotoksyny występują różnie w różnych częściach świata – w zależności od klimatu i praktyk rolniczych. Aflatoksyny, ochratoksyny, fumonizyny, zearalenony i trichoteceny (DON, T2, H-T2 itd.) to 5 głównych rodzin mykotoksyn, które powodują wiele problemów zootechnicznych z efektami klinicznymi lub bez.

Do zanieczyszczenia mykotoksynami może dojść na polu, gdzie występują pleśnie, np. fusarium – gatunek wytwarzający mykotoksyny, takie jak fumonizyny, trichoteceny i zearalenony, lub podczas przechowywania w miejscu, gdzie występują grzyby, takie jak aspergillus i penicillium. Grzyby te są powiązane z mykotoksynami, takimi jak aflatoksyny i ochratoksyny. Skażenie podczas magazynowania ma charakter wtórny względem skażenia na polu. Jedna mykotoksyna może być produkowana przez kilka pleśni, z kolei jedna pleśń może produkować kilka mykotoksyn powodujących skażenie wielokrotne. Obecnie wszystkie próbki, które uzyskały pozytywny wynik na obecność mykotoksyn, są uważane za wielokrotnie skażone.

Wielokrotne skażenie paszy zwiększa działanie mykotoksyn i ich wpływ na wydajność zwierząt. W zależności od rozmaitych czynników zewnętrznych mykotoksyny mogą wywoływać zarówno efekty addytywne, jak i synergiczne. Toksyczność mykotoksyn będzie również zależała od gatunku, wieku zwierząt i rodzin mykotoksyn. W przypadku gatunków z rodziny monogastrycznych zidentyfikowaliśmy głównie wpływ na dynamikę wzrostu, rozmnażanie, metabolizm i odporność. W odniesieniu do przeżuwaczy, zidentyfikowaliśmy wpływ na rozmnażanie, produkcję mleka, ale także na jego jakość.

Punktem wyjścia wiedzy o skażeniu mykotoksynami w każdej konkretnej sytuacji jest analiza surowców. Kukurydza, jęczmień, pszenica i owies są ważnymi substratami mykotoksyn, ale to nie jedyne surowce, które należy przeanalizować. Dla przeżuwaczy głównym źródłem skażenia są pasze, które również muszą być analizowane. Skażenie mykotoksynami można podejrzewać na podstawie obecności pleśni, sfermentowanych ziaren itp. Jednak w większości przypadków nie można podejrzewać i wykryć skażenia (nawet w przypadku jego wysokiego poziomu) poprzez kontrolę wzrokową (brak szczególnych zmian zewnętrznych, brak zapachu, smaku, brak owadów). Brak fizycznych oznak skażenia nie świadczy o braku skażenia. Surowiec o prawidłowym wyglądzie może być bardziej skażony mykotoksynami niż ten o nieprawidłowym wyglądzie. Tylko analiza może potwierdzić obecność mykotoksyn.

Aby przeprowadzić reprezentatywną analizę, trzeba pobrać odpowiednią próbkę. Głównym wyzwaniem jest pobranie reprezentatywnej próbki skażenia przy uwzględnieniu faktu, że mykotoksyny mają niejednorodny sposób dystrybucji. Dlatego tak ważne jest stosowanie właściwej metody próbkowania – pozwala ona na otrzymanie reprezentatywnej próbki do analizy. Konkretne metodologie są opracowywane w zależności od rodzaju surowców i dostaw.

Ponadto mykotoksyny są bardzo stabilnymi i opornymi metabolitami. Są odporne na obróbkę termiczną do 250°C (np. wytłaczanie, granulowanie, dzielenie na cząstki itp.), obróbkę fizyczną i chemiczną (np. czyszczenie, amoniak itp.), fermentację, inhibitor pleśni podczas przechowywania (np. kwasy organiczne, które niszczą tylko grzyby, a nie mykotoksyny) oraz czas (nawet długie okresy przechowywania). Aby uniknąć negatywnego wpływu mykotoksyn na wydajność, zwierzęta muszą być chronione globalnie poprzez połączenie spersonalizowanych usług w zakresie planu kontroli surowców z efektywnymi rozwiązaniami produktowymi. W tym celu Wisium oferuje globalne podejście do kontroli mykotoksyn, które rozpoczęło się od zrozumienia problematycznych dziedzin i potrzeb

Odkryj nasze rozwiązanie dotyczące mykotoksyn: T5X